ΤΑ ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ( γ μέρος )

.....Τότε η νεόνυμφη συγκέντρωσε όλες τις δυνάμεις της και σκέφτηκε: " Θα του τα πω όλα. Ισως ο Θεός τον κάνει να με συμπονέσει". Και του εκμυστηρεύτηκε πως αυτλη και ο αγαπημένος της ορκίστηκαν ότι αν ένας προδώσει τον άλλον, ο προδομένος θα σκοτωνόταν την ημέρα του γάμου.

- Σήμερα λοιπόν, κατέληξε, ο αγαπημένος μου ετοιμάζεται να πεθάνει. Και πέφτοντας στα πόδια του συζήγου της, είπε αναστανάζοντας βαριά: Άφησέ με να πάω να τον βρω, να του μιλήσω και να τον εμποδίσω να σκοτωθεί!

Μέσα σ' αυτήν την απελπισία της υπήρχε μια τόση μεγάλη πειστική δύναμη, που ο άντρας της δεν μπορούσε να αντισταθεί, αν και σκέφτηκε ότι αν την άφηνε να πάει να συναντήσει αυτόν που αγαπούσε δε θα την ξανάβλεπε μέσα του και της είπε:

- Κάνε ότι νομίζεις.

Σηκώθηκε αμέσως και τον ευχαρίστησε κλαίγοντας. Κατόπιν έφτασε κοντά στους καλεσμένους, που περίμεναν ανυπόμονοι, γύρω από τα στρωμένα τραπέζια, την έναρξη της γαμήλιας γιορτής. Κι ήταν πια καιρός, ύστερα από την κουραστική ιππασία προς την εκκλησία και μετά από την πολύωρη λειτουργία.

- Ευγενείς Κύριοι και Κυρίες, τους είπε η νεόνυμφη, πρέπει να σας αποκαλύψω ότι, με την άδεια του συζύγου μου, πηγαίνω να βρω τον αγαπημένο μου που εγκατέλειψα, γιατί ετοιμάζεται να πεθάνει σήμερα το βράδυ. Πρέπει να του εξηγήσω ότι δεν τον πρόδωσα. Κι ότι παντρεύτηκα γιατί με ανάγκασαν και με πίεσαν. Μην σας προξενεί απορία που πάω να τον συναντήσω προσωπικά. Πρέπει να σας πω, πως ούτε γράμμα, ούτε αγγελιοφόρος δε θα κατόρθωνε να τον μεταπείσει. Αλλά σας παρακαλώ, αρχίστε να τρώτε. Πιείτε και γιορτάστε κατά την απουσία μου. Θα ξανάρθω αφού σώσω τη ζωή εκείνου που αγαπώ.

Όλοι οι προσκεκλημένοι, συγκινημένοι τότε από την αγωνία της, απάντησαν:

- Δε δεχόμαστε με κανένα τρόπο να γιορτάσουμε, μια που η είδηση που μας φέρνεις μας προξενεί τόσο μεγάλη λύπη. Πήγαινε και γύρισε πάλι πίσω. Όταν γυρίσεις, θ' αρχίσουμε το γλέντι.

Κι απομακρύνθηκαν από τα τραπέζια τους.

Όταν η νεόνυμφη έφτασε στο περίβολο του πύργου, άκουσε φασαρίες από το μέρος της κουζίνας. Ένας νεαρός ευπατρίδης της ακολουθίας του ιππότη, ανήγγειλε στο μάγειρα ότι το γεύμα θα καθυστερούσε για μερικές ώρες. Ο μάγειρας απελπισμένος από τη σκέψη ότι η φήμη του ως επιδέξιου και καλού τεχνίτη κινδύνευε, έριξε κάτω, μ' ένα ηχηρό χαστούκι, το μικρό ακόλουθο και ήταν έτοιμος να τον ξυλοφορτώσει.

Η νεόνυμφη έτρεξε προς βοήθειαν του μικρού ευπατρίδη, κι ο μάγειρας, συγκινημένος από την παράκλησή της, τον άφησε να φύγει.

Και κατόπιν, της είπε τούτ τα λόγια:

- Δόξα τω Θεώ που σ' έκανε τόσο γλυκιά! Μακριά από μένα ας είναι κάθε σκέψη και κάθε πράξη, που θα μπορούσε ν' αυξήσει τη δυστηχία σου.

Και χωρίς να εκστομίσει καμιά βαριά κουβέντα εναντίον του μικρού ακολούθου, γύρισε πάλι κοντά στις κατσαρόλες του.

Συνεχίζεται.................