ΣΥΖΥΓΙΑ

".....Όσο κι αν φαίνεται εκπληκτικό, ένα απ΄τα πιο σημαντικά πράγματα, που μπορούν δυο σύζυγοι να κάνουν για να επικοινωνίσουν , είναι να ασκηθούν να κάνουν τα ασήμαντα της καθημερινής ζωής.

Είναι εξαίρετικής σημασίας σε ένα γάμο, για παράδειγμα, να μάθει ο ένας σύζυγος να χαιρετάει το σύντροφό του όταν μπαίνει σε ένα δωμάτιο. Είναι πολύ σημαντικό να προσέχει τα ρούχα του άλλου, την έκφραση και το βάδισμα, χωρίς να κάνει αναγκαστικά κάποιο σχόλιο γι΄αυτά, εκτός αν κάποια φιλοφρόνηση συνιστάται, αλλά μόνο για να τα σημειώνει συνειδητά στο μυαλό του. Όταν το κάνουμε αυτό, οι σύντροφοι μας αποκτούν "ύπαρξη" για μας. Δεν παίρνουμε απλώς σαν δεδομένη την παρουσία τους και δεν προσαρμοζόμαστε στη θανατηφόρα ρουτίνα έτσι που να μη κοιτάμε ο ένας τον άλλο. Είναι εκπληκτικό πόσοι σύζυγοι δεν κοιτάνε ο ένας τον άλλο, δεν παρατηρούν ποτέ οτι ο άλλος έχει ενα πληγωμένο δάκτυλο σαν παράδειγμα ή δεν βλεπουν ποτέ οτι ο άλλος φαίνεται κουρασμένος. Όταν δεν βλέπουμε ο ένας τον άλλο, δεν νιαζόμαστε κιόλας ο ένας για τον άλλο.

Κατα τον ίδιο τρόπο οι σύζυγοι χρειάζεται να εξασκηθούν στην τέχνη να αναγνωρίζουν την παρουσία και τις δραστηριότητες του άλλου. Ένα απλό ευχαριστώ, όταν η σύζυγος σερβίρει τον καφέ,τη διαβεβαιώνει οτι ο σύζυγός της την προσέχει και την εκτιμά. Ένα σχόλιο ευγνωμοσύνης: "τι καθαρό που φαίνεται το αυτοκίνητο" όταν ο σύζυγός έχει τελειώσει το πλύσιμό του, τον πληροφορεί οτι η σύζυγός του απασχολείται μ΄αυτόν και δίνει αξία στη συμβολή του. Το άνοιγμα της πόρτας για τον άλλο, το να τον βοηθήσεις με τα πακέτα που σηκώνει, να του κρατήσεις τα εργαλεία, να ζητήσεις συγνώμη για κάποια διακοπή, να τον ρωτάς συχνά πως αισθάνεται, αυτά όλα είναι αβροφροσύνη που μπορεί να δείχνουμε στους φίλους, αλλά που είναι απολύτως αναγκαία σ΄έναν καλό γάμο. Λένε στον άλλο:"Σε προσέχω, σε εκτιμώ, μου αρέσεις...." Πολλοί γάμοι που δεν τα έχουν αυτά, κατέληξαν στο διαζύγιο με αιτιολογικό: "Απάδουσα στην αξιοπρέπεια του ατόμου, μεταχείριση" γιατί η αβροφροσύνη δίνει σ΄αυτόν που την δέχεται, ακριβώς αυτό: αξιοπρέπεια και αξία. Καμιά ανθρώπινη σχέση δεν μπορεί να διαρκέσει, αν αυτοί που την απαρτήζουν δεν έχουν τέτοιες ιδιότητες και συνήθειες....."

Παπα Φιλόθεος Φάρος - Παπα Σταύρος Κοφινάς ΣΥΖΥΓΙΑ Εκδόσεις Ακρίτας

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟ ΜΕΓΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ

Για πολλούς ο γάμος είναι μια ευκαιρία για διασκεδάσεις και απολαύσεις. Όμως ζωή είναι μια σοβαρή υπόθεσης. Είναι ένας πνευματικός αγώνας, μια πορεία προς ένα τέρμα, τον ουρανό. Της πορείας αυτής κρισιμότερο σημείο και σπουδαιότατο μέσον είναι ο γάμος.

Άραγε γι αυτόν τον ιερό θεσμό του γάμου, γι αυτό το «μέγα μυστήριον», το οποίο ευλογεί η Εκκλησία μας, πως σκέπτονται οι σύγχρονοι άνθρωποι; Παντρεύονται και νομίζεις ότι ενώνονται δύο ταμεία, δύο συμφέροντα, δύο ματαιοδοξίες. Ενώνονται δύο άνθρωποι χωρίς ιδανικά, δύο μηδενικά θα λέγαμε. Διότι άνθρωποι χωρίς ιδανικά, χωρίς αναζητήσεις, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μηδενικά.

Παντρεύτηκα για να ζήσω τη ζωή μου, ακούς συνεχώς γύρω σου, και όχι για να κλεισθώ μέσα σε τέσσερις τοίχους. Παντρεύτηκα για να γλεντήσω τη ζωή μου ακούς να λέει ο άλλος, και παραδίδουν τα παιδιά τους ,αν έχουν κάνει παιδιά, σε κάποια ξένη γυναίκα για να μπορούν ελεύθεροι να τρέχουν στα θέατρα, στους κινηματογράφους και στις κοσμικές συντροφιές. Έτσι το σπίτι τους γίνεται ξενοδοχείο. Οι άνθρωποι είναι μέσα τους άδειοι, γι αυτό στο σπίτι τους νιώθουν πραγματικό κενό.

Παντρεύονται χωρίς συνείδηση ευθύνης, διότι επιθυμούν να παντρευτούν ή διότι νομίζουν πως είναι απαραίτητο για να είναι κοινωνικοί άνθρωποι. Όμως ποιο είναι το αποτέλεσμα; Το βλέπουμε καθημερινά. Τα ναυάγια του γάμου είναι γνωστά σε όλους μας.

Σταθμοί στην πνευματική ζωή τ. 5 Αρχιμ Αιμιλιανού