AYGOYSTOS 2008

...Δύο πράγματα χρειάζονται στον αγώνα της νήψεως. Πρώτον, να μην απογοητεύεται κανείς, και δεύτερον, επειδή ο διάβολος ανά πάσαν στιγμή μας πολεμεί, οφείλουν η καρδιακή προσοχή και η νήψις και η αντίρρησις και η ευχή προς Χριστόν Ιησούν τον Θεόν ημών να μην αργούν ποτέ. Χρειάζεται γενικώς προσοχή στην ζωή μας, νήψις στον νου μας, χαρούμενη άρνησις σε κάθε τι που θέλει να εισέλθη μέσα μας, και η ευχή.
Γιατί αναφέρει πάλι την ευχή; Διότι είναι η εξωτερική, η παιδική, η σωματική ενέργεια που κάνομε. Η ευχή, όπως γνωρίζομε, γίνεται με τον νου μας, με την καρδιά μας, με το στόμα μας, με πολλούς τεχνητούς τρόπους, αλλά σε αυτό το στάδιο είναι μία σωματική ενέργεια. Η νοερά, η καρδιακή ευχή επιτελείται από το ίδιο το Άγιον Πνεύμα, το οποίο πλήττει τις χορδές της υπάρξεως μας και δημιουργεί τους δικούς του αλαλήτους στεναγμούς. Αυτή η ευχή είναι πνευματικό χάρισμα. Εμείς, αρχίζοντας την ευχή, θα λέμε τα φτωχά μας λόγια, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν». Μη νομίσης, λέγει ο άγιος, ότι εσύ, εν ονόματι κάποιας πνευματικώτερης ζωής, που θέλεις αμέσως να την φθάσης, μπορείς να ξεπεράσης το ταπεινό αυτό διακόνημα. Όχι• την ταπεινή αυτή δουλειά θα κάνης. Θα λες συνεχώς την ευχή. Μπορεί να μην καταλαβαίνεις τίποτε, μπορεί να νυστάζης, να κοιμάσαι, μην αφήνης όμως το έργο σου.
Πόσο ωραία, χαρούμενα, ειρηνικά και απλά μιλάει ο άγιος για την ευχή!
ΚΡΕΙΤΤΟΝ ΓΑΡ ΒΟΗΘΗΜΑ, ΠΑΡΕΞ ΙΗΣΟΥ ΟΥΧ ΕΥΡΗΣΕΙΣ ΕΝ ΟΛΗ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ.. ΑΥΤΟΣ ΓΑΡ ΜΟΝΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΙΝΩΣΚΕΙ ΩΣ ΘΕΟΣ ΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΟΛΟΥΣ.
Καλύτερη βοήθεια από την ευχή του Ιησού δεν θα βρης σε όλη την

ζωή σου, διότι η ευχή είναι επίκλησις και χρήσις του ονόματος του Ιησού που σου δίδει την ενέργεια Του. Όταν λοιπόν εσύ μνημονεύης το όνομα του Ιησού, χρησιμοποιείς τον Ιησού ως δικό σου όργανο. Γι’ αυτό λέγει ΚΡΕΙΤΤΟΝ ΓΑΡ ΒΟΗΘΗΜΑ ΠΑΡΕΞ ΙΗΣΟΥ ΟΥΧ ΕΥΡΗΣΕΙΣ ΕΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΣΟΥ.
Ο άγιος εδώ μιλάει με πολλή σαφήνεια, για να μας πη: Όπου και αν πας στον κόσμο, ακόμη και στα άστρα, πουθενά δεν πρόκειται να βρής βοήθημα, όργανο καλύτερο από τον Ιησού, διότι αυτός γνωρίζει τις μεθοδείες του σατανά και μπορεί να τον πολεμήση. Εσύ, ό,τι και αν κάνης, δεν μπορείς να ξέρης πότε είναι ο σατανάς και πότε είσαι εσύ που πειράζεις τον εαυτό σου, και πότε σε επισκέπτεται ο Θεός. Δεν το καταλαβαίνομε εμείς, διότι ζούμε ανέμελα. Ως επί το πλείστον δε, όταν είμεθα απασχολημένοι με τον εαυτό μας, με τα προβλήματα μας, με τον πόνο μας, με την επιθυμία μας, με ό,τι λειτουργεί μέσα μας, την ώρα εκείνη κοιμώμεθα βαρύ ύπνο, μη γνωρίζοντας ότι οι δαίμονες πανηγυρίζουν στήνοντας τον χορό τους, ενώ εμείς φονεύομε τον εαυτό μας. Γι’ αυτό, άφησε τον Χριστόν να μπαίνη μέσα στην ύπαρξί σου.
Η ΨΥΧΗ ΤΟΙΝΥΝ ΘΑΡΡΕΙΤΩ ΕΙΣ ΧΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΩ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΗΔΟΛΩΣ ΔΕΙΛΙΑΤΩ.
Αλλά, ό,τι και αν σε βρη, και αμαρτίες ακόμη αν κάνης, και ατυχίες αν έχης, και στον βούρκο εάν πέσεις, η ψυχή σου ας μη χάση το θάρρος της• ας παρακαλή τον Χριστόν και ας μην την νοιάζει τίποτε.
Απορρίπτει ο άγιος κάθε ίχνος στενοχώριας, απογοητεύσεως, δειλίας, υποχωρήσεως, κάθε στοιχείο που εξατονίζει τον οργανισμό, προτρέποντάς μας να έχωμε την άνετη αγρύπνια του πνεύματος και να λέμε
με προσοχή το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με, τον αμαρτωλόν». Τα υπόλοιπα είναι του Χριστού. Όπως κάποιος πατάει το κουμπάκι του μηχανήματος, και βγαίνουν αριστουργήματα, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζη την λειτουργία του, έτσι και ο Χριστός, χωρίς να καταλαβαίνης εσύ, κάνει τα πάντα. Γιατί λοιπόν στενοχωριέσαι; Γιατί αγωνιάς; Γιατί προβληματίζεσαι;

Δεν πολεμεί στην ουσία μόνη της η ψυχή αλλά μετά του Χριστού, ο οποίος δημιούργησε και σένα και τους αγγέλους και τους δαίμονες και τους ξέρει πολύ καλά. Επομένως, υπάρχει ανώτερος που μπορείς να τον εμπιστευθής; Όχι• γι’ αυτό μη φοβάσαι. Εσύ κάνε την δουλειά σου, το διακόνημά σου. Τα υπόλοιπα θα σου τα ετοιμάσω εγώ, μας λέγει ο Χριστός. Το φαγητό σου, τα ρούχα σου θα σου τα ετοιμάσω εγώ• Θα περιποιηθώ και την υγεία σου, όλα θα τα φροντίσω εγώ. Εσύ μόνον να πηγαίνεις στο διακόνημά σου και να κάνης την δουλειά σου.
Και αφού ο άγιος είπε ότι δεν μπορούμε να βρούμε καλύτερο βοήθημα από τον Χριστόν, τώρα συνεχίζει:
ΩΣ ΓΑΡ Ο ΥΕΤΟΣ ΟΣΩ ΠΛΕΙΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΑΙ, ΤΟΣΟΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΑΠΑΛΥΝΕΙ• ΟΥΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΗΜΩΝ ΧΑΡΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΕΥΦΡΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΠΑΡ’ ΗΜΩΝ ΕΠΙΒΟΩΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΠΥΚΝΟΤΕΡΟΝ ΑΥΤΟΝ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΟΝ.
Όσο περισσότερη βροχή πέφτει στο χώμα, τόσο περισσότερο μεθάει την γη, την απαλύνει και την κάνει ικανή για σπορά. Η βροχή χαροποιεί τους δρυμούς, τα λιβάδια, τους τόπους που βγάζουν δένδρα. Όλη η βλάστησις είναι έκφρασις της χαράς και του χαμόγελου της γης. Η γη και τα νερά, που δίνουν την βλάστησι, είναι Γραφικές έννοιες, γι’ αυτό τις χρησιμοποιεί ο άγιος.
Για μας υετός είναι το άγιον όνομα του Χριστού. Δεν αναφέρεται στον Χριστόν, αλλά στο άγιο όνομά του, επειδή συνήθως εμείς διερωτώμεθα: Άραγε, εμένα τον αμαρτωλό, με αγαπάει ο Χριστός; Αναφέρει λοιπόν το όνομα του Χριστού, που μπορεί να το επικαλήται και ο αμαρτωλός και ο δίκαιος.
ΠΑΡ’ ΗΜΩΝ ΕΠΙΒΟΩΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΠΥΝΚΝΟΤΕΡΟΝ ΑΥΤΟ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΟΝ. Μας χαροποιεί το όνομα του Ιησού, αφ’ ενός μεν όταν το κραυγάζουν οι καρδιές μας, αφ’ ετέρου δε όταν το επικαλούμεθα γλυκά, ήρεμα, ήσυχα και πυκνά. Το «Κύριε Ιησού Χριστέ» είναι η βοή μας και η επίκλησις μας, το πάθος μας και η έκφρασις μας, που μας κάνει σαν την λιπαρή και εύφορη γη.
Αρχιμ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου: «Λόγος Περί Νήψεως»