ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2008 1

Εἶπαν πώς ὅποιος θέλει νά δῆ
μιά εἰκόνα τοῦ Παραδείσου, ἄς κοιτάξη
τά ἀθῶα ματάκια ἑνός παιδιοῦ.
Κι αὐτό ἀποτελεῖ μιά συγκλονιστική
ἀλήθεια. Ποιός ὅμως μπορεῖ νά μᾶς πῆ
γιατί αὐτό τό θλιμμένο ὕφος καί τά
καυτά δάκρυα τῶν πολυαρίθμων παιδιῶν
τῆς ἐποχῆς μας; Ποιός μπορεῖ νά κάνη
χαρούμενα τά παιδιά; Ποιός θά σπογγίση
τά δάκρυά τους; Ποιός θά χαρίση καί πάλι
τό χαμόγελο στά δικά μας παιδιά
καί στά παιδιά ὅλου τοῦ κόσμου;