σε γαλαξίες άλλους να πετάξω
δάση παρθένα να περάσω
μα δε θα σε ξεχάσω.
Γλύκανες τη μοναξιά μου
χαρά μου
περιμένω από καιρό για σε δω
όταν φανείς με το καλό
να ΄χεις μαζί σου ένα γλυκό πιοτό
να πιώ για να ξεχάσω
τον πόνο τον πικρό.
Μη με αφήνεις στη μοναξιά
θέλω τη δική σου συντροφιά
άγγελος όταν γίνω πια,
στου πλάστη μου την αγκαλιά μόνη μου να πετάξω.
π. Ανδρέας Θεμιστοκλέους
